ابو القاسم سلطانى

110

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )

( 5 * ) - اختيارات 236 ( 6 * ) - تحفه 156 ، مخزن 336 و كتاب خطى فروغ ناصرى ( 7 * ) - پزشكى نامه ج 2 ص 482 ( 8 * ) - Sennosides ( 9 * ) - Sennidin ( 10 * ) - Heterodi anthrones ( 11 * ) - Aloe - emodin ( 12 * ) - Rhein ( 13 * ) - Tinnevellin ( 14 * ) - 6 - Hydroxymusizin Code - 1277 پرك هندى Cassia alata L . درختچه‌اى است از خانواده Caesalpinaceae كه بومى امريكاى حاره مىباشد و در هند ، هندوچين و شرق پاكستان به‌صورت خودرو مشاهده مىشود . دانه گياه در اواخر دوران قاجاريه از هند به ايران وارد و به نام پرك هندى مشهور شده است . به هندى آن را دادمور دان ، به اردو " دار " و " دارماردان " به فرانسوى دانه را Semence de casse ailee و به انگليسى Ringworm shrubseed مىنامند . تركيبات شيميائى : گياه محتوى اوكسى متيل آنتراكينون ، كريزوفانيك اسيد ، و كريز اروبين 1 * مىباشد دانه‌ها داراى 5 درصد روغن مىباشند كه در تركيب آن اولئيك اسيد ( 38 درصد ) ، لينولئيك اسيد ( 37 درصد ) لينوسريك اسيد و پالميتيك اسيد وجود دارد . خواص : ملين ، مسهل ، ضد كرم و ضد حساسيت مىباشد . قسمت مورد استفاده : كليه اندامهاى گياه مىباشد . از دانه به‌عنوان ضد انگل‌هاى روده به‌ويژه براى آسكاريس و اكسيور ، خارش و يبوست استفاده مىشود . بنا بر نوشته شلمير براى از بين بردن انگل‌هاى روده به‌ويژه آسكاريس روزانه حدود 5 ، 3 گرم به مدت 4 - 3 روز و براى درمان خارش مقعد و آلت تناسلى زنان به مدت 40 - 25 روز داده مىشود و در صورت عارض شدن اسهال مقدار مصرف را به نصف تقليل مىدهند . از دانه‌ها در خيز عمومى انساج و از چوب